Home » Uncategorized » Oude Testament geen gezag volgens Duitse professor

Oude Testament geen gezag volgens Duitse professor

TorarolVolgens prof.dr. Notger Slenczka uit Berlijn heeft het Oude Testament geen gezag meer voor de kerk (zie dit artikel).
Hiermee is een oude periode uit de kerkgeschiedenis, waarin Marcion het Oude Testament goeddeels wilde schrappen, weer aktueel.
Uit de uitspraken van de professor blijken volgens mij twee dingen:

a. Blijkbaar is nooit de vreugde gedeeld van Israels omgang met de Tora, waarin deze ’70 gezichten’ heeft. Ofwel de gedachte dat één tekst een rijkdom aan meerdere betekenissen kan hebben. Wie zich er in verdiept ontdekt velerlei schatten.

b. Blijkbaar is de professor niet op de hoogte van de Joodse uitleg van en omgang met het begrip ‘gezag’. Volgens een passage uit de Talmoed (Baba Metzia 59b) is het bij de Tora als volgt: deze is door God weliswaar op Sinaï via Mozes aan Israel gegeven, maar sindsdien is het, zoals bij ieder uit handen gegeven geschenk, wel zo dat het voortaan aan de mens is om het Woord in iedere tijd opnieuw te leren verstaan of toepassen. De mens is sindsdien geen onbelangrijke instantie geworden bij de vraag naar het gezag van de Schrift. Volgens de Joodse traditie is meerderheid van stemmen hier een belangrijke factor, zeker wanneer er in bepaalde (eigentijdse) kwesties bepaalde keuzes moeten worden gemaakt. Ook konden bepaalde rabbijnen met leergezag bindende uitspraken doen (je had twee soorten Tora-uitleggers: diegenen die enkel gezag hadden om uitleg uit het verleden aan de hoorders te presenteren, en rabbijnen die ‘met gezag’ ook nieuwe interpretaties konden toevoegen aan de uitleggeschiedenis. Van Jezus wordt dit trouwens ook vermeld in het evangelie: Hij leert ‘met gezag’).

Kortom, gezag heeft niet alleen met het Woord op zichzelf te maken, maar ook met de mens, en diens rol in het verstaan van en omgaan met de Schrift.

Tegen deze achtergrond is het een beetje wonderlijk om te zeggen dat het Oude Testament ‘geen gezag’ heeft. De professor neemt daarmee niet alleen het Woord, maar ook de hoorder (waaronder allereerst Israel) niet erg serieus.
Bovendien ontzegt hij zich de rijkdom van het samen met anderen (waaronder in de eerste plaats Israel) ontdekken van de ’70 gezichten van de Tora’.

En: heeft het Nieuwe Testament nog wel enig gezag zónder het ‘Oude’?
Dan blijft daar ook niet veel van over, vrees ik.