Home » Uncategorized » Mijn vakantieliefde

Mijn vakantieliefde

U hebt er vast wel eens van gehoord: vakantieliefde. Zo’n korte, heftige liefde, die ‘je van het’ lijkt, maar die echter ook weer even snel voorbijgaat als de vakantie, en verdampt als het dagelijkse bestaan zijn loop herneemt. Ook ik heb deze vakantie zo’n korte, heftige affaire meegemaakt: met een e-reader welteverstaan. U weet wel, zo’n klein handzaam apparaatje, waarmee je moeiteloos honderden boeken bij de hand hebt, die je anders in een extra aanhanger of koffer mee had moeten zeulen. Op aanraden van mijn gade heb ook ik hem uiteindelijk ter hand genomen. En had de vakantieliefde van mijn leven: wat was dit heerlijk! In jas of broekzak die vele detectives en andersoortige werken mee te kunnen dragen, en bovenal: verslinden. Waarbij een teller voortdurend aangaf hoeveel procent van het boek je reeds verorberd had. Het eerste tiental was zo in een week gelezen.

Maar toen kwam de dag van vandaag. En daarmee de bezinning. De nuchterheid. Want ergens vond ik al die straling toch maar niks. En miste ik de geur van het papier, bij ieder boek weer anders. En ineens… nietsvermoedend wandelend in een mooi Deens stadje… rook ik haar weer: mijn oude liefde, de geur van een boekenantiquariaat! En na enige aarzeling, want hoewel ik het mij stellig had voorgenomen dit níet te doen, ging ik toch de drempel over, en… was verkocht. De wereld die ik betrad, tartte elke beschrijving (ook al lagen er nog zoveel boeken). Een rinkelend écht belletje (u weet wel, zo eentje als in de afleveringen van Midsomer Murders regelmatig klinkt bij een boetiekje waar iets naars staat te gebeuren), een smal gangetje tussen hoge kasten vol eerbiedwaardige werken. En al snel: een kassa, met een zeer vriendelijke oude heer, die mij vroeg waar mijn belangstelling naar uitging, en mij met zoveel liefde voerde door zijn heiligdommen, dat alleen die ervaring al onbetaalbaar was. Al spoedig kwamen we bij de ruimtes met taal en geschiedenis. En raakten we aan de praat. En toonde hij allerlei boeken op deze terreinen, voorzag ze van toelichting, met een fantastische mix van passie en bescheidenheid. En maakte hij mij daarbij, zonder het te zeggen, duidelijk dat er niets gaat boven het echte, tastbare, ruimte innemende, gedrukte, doorbladerbare, zijn unieke geur en kennis verspreidende bóek!

Ik was óm, lezer! En vulde mijn gehele rugzak met de meest waardevolle kost die ik maar kon vinden. Kost die overigens maar zéér weinig kostte, want, zo gaf de oude heer aan, hij – en zijn ideële stichting – was maar al te blij als de oudere en nieuwere boeken (weer) onder mensen gingen circuleren. En daarmee een nieuwe betekenis kregen. Inmiddels ben ik druk bezig die wens handen en voeten te geven, en geniet volop van het lezen van de eerste hoofdstukken uit een écht boek over de geschiedenis van dit bijzondere land, en hoe dit door de natuurkrachten van ijs en water is gevormd.

En de e-reader dan? Ach, die ligt ook nog binnen handbereik en komt zeker vast weer eens van pas.
Maar het verschil heb ik vandaag gevoeld: een e-reader omvát veel boeken, maar door ‘echte’ boeken – en hun inhoud – wórd je omvat, zo was voelbaar in dit boekenparadijs.